Son yıllarda insanlarımıza bir hal oldu.Mutsuzluk ve umutsuzluk adeta en hızlı devresini yaşamaya başladı. Kendileriyle her gün ya da zaman zaman karşılaştığımız kişilerin moral yönünden dışları başka, içleri başka. Sanıyoruz ki bu insanlar hayatı ne kadar da güzel götürüyorlar. Ne kadar sevgi dolu,ne kadar canlı ve heyecanlılar…

Ve bir gün, farkına varamadığımız o yalancı balonlar patlayıveriyor. Bakıyoruz ki durum hiç de göründüğü gibi değilmiş. Huzurlu, birbirine bağlı ve sorunları olmayan aileler olarak gördüğümüz nice dostlarımızın aslında patlamaya hazır bir bomba gibi olduklarını farkediyoruz. Üzülerek ifade edelim ki böyle ailelerin altın gibi evlatları bu psikolojik sorunlar nedeniyle ya intihar etmekte ya da akli dengesini kaybetmektedir. İşte örnek aile dediğimiz ve hep gülerken görmeye alışık olduğumuz insanların aslında iç dünyalarının çok farklı olduğunu iş işten geçmeden anlamamız çoğu zaman pek mümkün olmuyor. Ama balon patlayınca da gerçekten şok oluyor, kahroluyoruz…

Etraf o kadar somut olaylarla dolu ki elimizi dokunduğumuz yerden bin ah sesi işitir hale geldik. İnanın insanlarımız dertli,sorunlu ve büyük çıkmazlar içinde. Herkes derdini dinleyecek bir dosta muhtaç. Bizim o yüzü güleç sandığımız nice dostlarımızın bile iç dünyalarında nice fırtınalar esmektedir. İşte sosyal toplumda önemli olan bu sıkıntılara çare bulmak ve kanayan yaralara merhem olabilmektir…

Binalar yapılır, yollar dökülür,  çevreler düzenlenir, her şey yapılır ama kalpler yapılmazsa,gönüller onarılmazsa ve moraller düzeltilmezse hepsi anlamsız kalır. Nice zenginler tanıyoruz. Tanımasak bile ekranlardan izliyoruz. Para, mal, mülk, makam hiçbiri tatmin etmiyor insanı. Hayatın karmaşıklığında belki de fındık kabuğunu doldurmayacak nedenleri allayıp pullayıp büyüten nice zenginler, hayatlarına kendi elleriyle son veriyor, intihar ediyorlar. Bunları görünce diyoruz ki demek ki insanların mutlu olması ve yaşamlarını güzelce devam ettirebilmeleri için onları dinlemek, anlamak lazım.
 
Ben buradan özellikle gençlerimize seslenmek istiyorum. Sevgili gençler, sizin nice arkadaşlarınız, kardeşleriniz var.Onlarla okul sıralarında, futbol maçlarında, gezdiğiniz ve oturduğunuz her ortamda gülüyor, oynuyor, eğleniyorsunuz. Ama hiç düşündünüz mü arkadaşınızın ne derdi var, acaba benim bu arkadaşımın evinde, ailesinde problemleri var mı diye aklınıza hiç geldi mi? Bakınız gencecik arkadaşlarımızın ailesindeki problemler nedeniyle bunalımlara girip intiharlara yeltendiklerini duyuyoruz. Belki de şu anda sizin en yakın arkadaşlarınızdan birisi birtakım sorunlar nedeniyle intihar etmeyi düşünüyor ve bundan sizin haberiniz yok.İşin en acı tarafı nedir biliyor musunuz? Belki de bu arkadaşlarınız sizin ilgisizliğiniz yüzünden ölüyorlar ya da ölecekler. Bu, gerçekten altından kalkılamayacak çok büyük bir vebaldir.A rtık bu konuları göz ardı etmesek diye düşünüyoruz. Çünkü arkadaşlarımız bizim canımız, ciğerimizdir. Onları kendimizden fazla düşünmeli, sorunları varsa mutlaka bir çözüm yolu bulmalıyız. Onlara her derdin mutlaka bir çaresi olduğunu söyleyip intiharı akıllarına bile getirtmemeliyi, düşünüyorlarsa bile derhal vazgeçirmeliyiz.. Bu, arkadaşlıktan ziyade bir insanlık görevidir…

Mesela anne babasından gördüğü bir takım hakaretler nedeniyle bunları gurur yapan arkadaşlarımız olabilir. Sakın bu arkadaşlarımızı boşlamayalım. Onlara böyle hadiselerin heryerde olabileceğini, sabrederek bir takım zorlukları beraberce aşacağımızı söyleyelim. Bu konularda kendisine her türlü yardımı yapacağımızı ve yanında olacağımızı vurgulayarak onlara moral verip, yardımcı olalım..

Ah keşke ailelerde hiç sorunlar olmasa da bunlara gerek kalmasa. Ama malesef dünyaya sarılmaktan yanındaki evlatlarına sarılmayı unutan anne babalar yüzünden bu hadiseleri yaşıyoruz. Dışarıda adamım diye gezen, insanlara hava atıp caka satan ama evindeki ailesine, çocuklarına şefkat göstermeyen,onları azarlayıp sindiren cahiller yüzünden nice çocuklarımız, gençlerimiz arkadaşları içinde ezik ve moralsiz yaşıyor. Böyle olunca da sonunda acı olaylar patlak veriyor…

Toplum olarak hepimize düşen görev insanlarımızın dertlerine derman olacak çözümler üretmektir. Yaşanan şu intihar olayları malesef  bu konuda sınıfta kaldığımızın bir göstergesidir. İnsanı mutlu etmeyen, ona yaşama sevinci vermeyen birtakım yapmacık faaliyetler (!) yerine kalıcı, sabit ve mantıklı çözümler üretmeliyiz. Sivil toplum örgütleri başta olmak üzere bütün halkmızı bu konularda daha duyarlı olmaya davet ediyoruz. Çünkü insan, yüce Allah’ın yarattığı en mükemmel bir varlıktır. Ecdadımızın dediği gibi insanı yaşatalım ki devlet yaşasın, millet yaşasın….04.03.2010