İnsan güne nasıl başlarsa öyle gidermiş… Bugün bunu bir kez daha öğrendim.Sabah uzun uzun çalan telefonun sesine uyandım.Duyduklarıma inanamadım;  kaç yaralı olduğu belli olmayan çok kötü bir kaza olmuştu. İlk gelen bilgilere göre 3 ölü vardı;  dakikalar ilerledikçe ölü sayısı netleşti. Bu ağır kazada 7 vatandaşımız  hayata gözlerini yummuştu. Zonguldak'ın Devrek İlçesi’nde İstanbul'dan Bartın'a giden yolcu otobüsünün kontrolünü kaybederek dereye uçması sonucu meydana gelen  kazada 7 kişi ölürken,  30 kişi de yaralanmış ve kurtarılan yaralılar ambulanslarla çevredeki hastanelere kaldırılmıştı. Durumları ağır olan yaralılar var ve her birinin ayrı bir hikayesi var…

Yürekler dağlanıyor. Yaşamının başında olan  3 yaşında bir bebek hayata gözlerini yumdu.Ülkemizin ve şehrimizin trafik terörüne ilk verdiği kurbanlar değil, son  olmayacaklarının da farkındayız ne yazık ki …Hiç kimse böyle bir şeyin kendi başına geleceğini bilemez  ve düşünmez de …

 Hayat kısa… Kabul etsek de etmesek de hayat acı sürprizlerle dolu gerçekten …

Henüz şoku üstümüzden atamadan bir diğer haberle sarsıldık. Pazar akşamları  yayınlanan dans yarışmasında yerinde duramayan fıkır fıkır bir insan olan 33 yaşındaki yarışmacı Defne Joy Foster’in  öldüğü haberi gündeme bomba gibi düştü. Tek kelimeyle yıkıldım. Hayat o kadar kısa ki, kime ne olacağı belli olmuyor. Ölümün kimi, nerede bulacağı, kimin  ne zaman gideceğinden habersiz, zaman geçip gidiyor. Bugün belki çok güzel şeyler de olmuştur; ama  3 yaşında ölen bir çocuk, 2 yaşında annesiz kalan bir bebek varken gülesim gelmiyor… Bu ağır ve yürek yakıcı haberlerle biz bu haldeysek, bu insanların aileleri ne haldedir kim bilir ?

Ateş düştüğü yakıyor, bir yandan yaşamlar yitip giderken, bir yandan yaşam devam ediyor.

Şu kısacık ömürde, böyle trafik kazaları ve böyle acılı ölümler yaşanmasaydı keşke …